Zezwolenie na lokalizację w pasie drogowym obiektów lub urządzeń nie jest również zezwoleniem na prowadzenie robót w pasie drogowym. Wniosek w tej sprawie należy złożyć co najmniej z 1-miesięcznym wyprzedzeniem do Wójta Gminy. (patrz sprawa: zezwolenie na zajęcie pasa drogowego drogi gminnej).
Najszybciej drogę dojazdową można wysypać drobnym żwirem, który następnie zostanie poddany wibroprasowaniu. Jeśli jednak odwodnienie nie zostało wykonane, droga z czasem może się zapadać. Może być również konieczne dosypanie żwiru i poprawienie drogi. Utwardzenie drogi można wykonać również poprzez zastosowanie geosiatki do
I. WYMAGANE DOKUMENTYLokalizacja zjazdu z drogi gminnej może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi. W celu uzyskania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi gminnej należy złożyć wniosek o wydanie decyzji lokalizacyjnej do Wójta Gminy Kłodawa.Wniosek o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi gminnej – załącznik nr 1 powinien zawierać:1
Postępowanie w sprawie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, w celu umieszczenia urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, reguluje art. 40 ust. 1 i 2 pkt. 2 ustawy [1] o drogach publicznych oraz rozporządzenie Rady Ministrów [7] w sprawie określenia warunków
Do wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dołączam: (właściwe pole należy zaznaczyć krzyżykiem) 1) szczegółowy plan sytuacyjny w skali 1:1000 / 1:500**, z zaznaczeniem lokalizacji reklamy i podaniem jej wymiarów,
Zgodnie art.23 ust.1 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 roku (tekst jednolity Dz. U. Z 2002 roku Nr 101, poz. 926) wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Urząd Gminy i Miasta w Miechowie danych dotyczących mojej osoby w celu przeprowadzenia postępowania administracyjnego (dotyczy osób fizycznych)
W przypadku utwardzenia drogi do działki budowalnej takie pozwolenie nie jest potrzebne, co możemy wyczytać wprost z art. 4. ust. 5 ustawy Prawo Budowalne " Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na (…) 4) utwardzaniu powierzchni gruntu na
Wniosek o wydanie warunków przyłączenia do sieci wod-kan . Pobierz. Wniosek o wydanie zezwolenia na budowę zjazdu z drogi gminnej 2021. Pobierz. Wzór zlecenia.
Zakup nieruchomości a dostęp do drogi. Obowiązki inwestora i wykonawcy. Obowiązek budowy drogi dojazdowej. Jeżeli potrzeba ustanowienia drogi jest następstwem sprzedaży gruntu lub innej czynności prawnej, a między zainteresowanymi nie dojdzie do porozumienia, sąd zarządzi, o ile to jest możliwe, przeprowadzenie drogi przez grunty
powyŻszy wniosek sŁuŻy wydaniu przez zarzĄdcĘ drogi zezwolenia na budowĘ, przebudowĘ istniejĄcego wjazdu/zjazdu z drogi publicznej oraz podania przez niego warunkÓw wykonania wjazdu/zjazdu. niniejszy wniosek winien byĆ zŁoŻony minimum 1 miesiĄc przed planowanymi robotami zwiĄzanymi z budowĄ lub przebudowĄ istniejĄcego wjazdu
i9V499. Planuję zakup domu oznaczonego symbolem C4 według wyrysu z planu zagospodarowania przestrzennego. Z mapki wynika, że przez działkę, którą jestem zainteresowany, przebiega linia rozgraniczająca drogę dojazdową do innych nieruchomości. Szerokość linii rozgraniczającej jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania, ma 8 m. Czy właściciele drogi (w tym przypadku gmina) bez mojej zgody mogą poszerzyć drogę do 8 m i mnie wywłaszczyć? Sposoby na poszerzenie drogi Aby poszerzenie drogi mogło nastąpić, musi Pan zostać wywłaszczony z części działki. To może nastąpić na kilka sposobów. Przyjmuję, że droga jest drogą publiczną. 1. Działkę można wydzielić – podzielić, oddzielając fragment pod drogę. Dokonuje się tego na wniosek właściciela. Oczywiście za odszkodowaniem. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia o odszkodowaniu dla wnioskodawców stanowiły w niniejszej sprawie przepisy art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 518, dalej jako: Zgodnie z ustępem 1 zd. 1 przywołanego artykułu działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Ustęp 3 art. 9 stanowi zaś, że za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. Ustalenie prawa do odszkodowania na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami uwarunkowane zostało dwoma przesłankami: po pierwsze wydzieleniem działek gruntu pod drogi publiczne, w tym drogi gminne, w następstwie podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela, a po drugie przejściem ich z mocy prawa na własność gminy – w przypadku drogi gminnej. Pojęcia drogi publicznej i drogi wewnętrznej definiuje ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 460, dalej jako: Art. 1 stanowi, iż drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Kategorie te ustawodawca wyszczególnia w art. 2 ust. 1 określając je jako drogi wojewódzkie, drogi krajowe, drogi powiatowe i drogi gminne. Drogami gminnymi zgodnie z art. 7 ust. 1 są drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Drogami wewnętrznymi są natomiast drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg (art. 8 ust. 1 Ustawa o drogach publicznych dzieli zatem wszystkie drogi na dwie kategorie: tj. kategorię dróg publicznych i kategorię dróg wewnętrznych, nie przewiduje dróg, które pozostawałyby poza tym podziałem. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że za działkę wydzieloną pod drogę w rozumieniu art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, która przechodzi z mocy prawa na własność gminy, rozumie się działkę przeznaczoną na urządzenie drogi publicznej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku braku takiego planu, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 614/12; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2868/13 – dostępne na stronie Nie dotyczy to więc drogi wewnętrznej. 2. Wydzielenie działek gruntu na drogi publiczne może nastąpić także na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Samo dokonanie podziału geodezyjnego nieruchomości nie powoduje zmiany własności. Po wydzieleniu geodezyjnym działki gruntu pod drogę właściwy zarządca drogi powinien uzyskać prawo do dysponowania wydzieloną działką na cele budowy drogi – nabyć jej własność, w drodze umowy lub w drodze wywłaszczenia, albo zawrzeć inną umowę uprawniającą do korzystania z tej nieruchomości. 3. Wywłaszczenie odbywa się na zasadzie art. 112 i nast. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z datą, kiedy decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna. „Art. 112. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 125 i art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. 2. Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. 3. Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. 4. Organem właściwym w sprawach wywłaszczenia jest starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej.” Zobacz też: Farmy fotowoltaiczne pozwolenie na budowę Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego Zgodnie z art. 114. 1. ustawy o gospodarce nieruchomościami: „1. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112 ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana nieruchomość zamienna. 2. W przypadku wywłaszczania nieruchomości na wniosek jednostki samorządu terytorialnego rokowania, o których mowa w ust. 1, przeprowadzają ich organy wykonawcze. 3. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym informację o zamiarze wywłaszczenia starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości oraz przez ogłoszenie w prasie o zasięgu ogólnopolskim. Jeżeli wywłaszczenie dotyczy części nieruchomości, ogłoszenie zawiera również informację o zamiarze wszczęcia postępowania w sprawie podziału tej nieruchomości. 4. Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 3, nie zgłoszą się osoby, którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości, można wszcząć postępowanie w sprawie podziału i postępowanie wywłaszczeniowe.” Odpowiadając na Pana pytanie: w przypadku gdy jest to droga publiczna, może zostać Pan pozbawiony własności – za odszkodowaniem (zapłatą), ale bez Pana zgody. W innym wypadku nie przysługują prywatnym właścicielom takie uprawnienia. Przeczytaj też: Wykup drogi od gminy Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼
Gdzie należy złożyć wniosek? Wniosek należy złożyć do właściwego miejscowo, ze względu na położenie nieruchomości, Oddziału GDDKiA. Szczegółowe informacje na temat Rejonów znajdują się w zakładce Oddziały. Wniosek do pobrania znajduje się u dołu strony. Jakie dokumenty należy załączyć do wniosku? Do wniosku załącza się: kopię aktualnej mapy zasadniczej lub sytuacyjno-wysokościowej w skali 1:500/1:1000 obejmującej zakres przedmiotowej nieruchomości w nawiązaniu do drogi krajowej z zaznaczonym proponowanym miejscem lokalizacji zjazdu i widocznymi granicami nieruchomości której wniosek dotyczy; kopię aktualnego dokumentu stwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości (np. wypisu aktu notarialnego, odpis lub numer księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, wypisu z rejestru gruntów uwzględniający aktualny numer księgi wieczystej); pełnomocnictwo lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa (w przypadku wystąpienia w imieniu wnioskodawcy pełnomocnika), ciąg pełnomocnictw prokura oraz oryginał dowodu zapłaty opłaty skarbowej za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa. Powołaną opłatę skarbową należy uiścić na konto: organu podatkowego właściwego dla siedziby Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, którego wniosek dotyczy; oryginał dowodu wniesienia opłaty skarbowej za wydanie zezwolenia w wysokości 82,00 zł na lokalizację/przebudowę zjazdu. Powołaną opłatę skarbową należy uiścić na konto: Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, Centrum Obsługi Podatnika, ul. Obozowa 57, 01-161 Warszawa. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1546, z późn. zm.) nie podlega opłacie skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego. oryginał dowodu wniesienia opłaty skarbowej za zmianę wydanego zezwolenia na lokalizację/przebudowę zjazdu w wysokości 41,00 zł. Powołaną opłatę skarbową należy uiścić na konto: Urzędu Miasta Stołecznego Warszawy, Centrum Obsługi Podatnika, ul. Obozowa 57, 01-161 Warszawa. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1546, z późn. zm.) nie podlega opłacie skarbowej dokonanie czynności urzędowej, wydanie zaświadczenia oraz zezwolenia w sprawach budownictwa mieszkaniowego. Odwołanie się od decyzji Strona niezadowolona z decyzji może na podstawie art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego zwrócić się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona może również, nie korzystając z prawa do zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnieść na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargę na decyzję należy wnieść za pośrednictwem właściwego miejscowo Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis od skargi na decyzję do WSA w Warszawie wynosi 200 złotych. Jednocześnie organ informuje, że strona postępowania ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów ww. wpisu albo przyznanie prawa pomocy. Dodatkowo zgodnie z art. 127a w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania strona może, w formie oświadczenia przesłanego do właściwego miejscowo GDDKiA, zrzec się prawa do wniesienia odwołania od wydanej decyzji. Z dniem doręczenia organowi administracji publicznej oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania przez ostatnią ze stron postępowania, decyzja staje się ostateczna i prawomocna. Materiały Zezwolenie na lokalizację, przebudowę zjazdu WYDANIE_ZEZWOLENIA_NA_LOKALIZACJĘ_ZJAZDU_PRZEBUDOWĘ_ISTNIEJĄCEGO
Zjazd z drogi publicznej na prywatną posesję powinien zostać wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami. Niezbędne będzie zezwolenie na lokalizację zjazdu. Podpowiadamy, gdzie można je uzyskać i jakie dokumenty należy przygotować. Zjazd indywidualny na prywatną posesję musi tak być zlokalizowany i skonstruowany, aby zapewniać bezpieczeństwo ruchu na drodze Zjazd z drogi publicznej w świetle prawa Zgodnie z zapisami zawartymi w ustawie o drogach publicznych zjazd to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej. W Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, definiując zjazd, dodatkowo podkreślono, że nie stanowi on skrzyżowania. Zjazd to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej. Zjazd nie stanowi skrzyżowania. Budowa zjazdu na posesję – kto za to odpowiada? Budowa i przebudowa zjazdu z drogi publicznej leży w gestii właścicieli lub użytkowników posesji. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, gdy przebudowę zjazdu wymusza przebudowa drogi publicznej. Wówczas zarządca drogi ma obowiązek dostosować zjazd do nowych warunków. Zezwolenie na lokalizację zjazdu na działkę – formalności krok po kroku 1. Gdzie można załatwić zezwolenie na lokalizację zjazdu na działce? Przygotowując się do budowy zjazdu, w pierwszej kolejności trzeba ustalić, jakiej kategorii jest droga, przy której ma on powstać. Następnie do zarządcy tej drogi należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu. W przypadku drogi gminnej – będzie to wójt, burmistrz lub prezydent miasta, powiatowej – zarząd powiatu, wojewódzkiej – zarząd województwa, a krajowej – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (z wyjątkiem dróg publicznych w miastach na prawach powiatu, dla których zarządcą jest prezydent miasta). 2. Wymagane dokumenty Przepisy nie regulują kwestii zawartości wniosku o zezwolenie na lokalizację zjazdu na działkę i ewentualnych załączników. W praktyce jednak urzędy wymagają dostarczenia następujących dokumentów: kopię aktualnej mapy zasadniczej lub sytuacyjno-wysokościowej w sali 1:500 lub 1:100 z zaznaczonym planowanym miejscem wykonania zjazdu; kopię aktualnego dokumentu, który stwierdza tytuł prawny do nieruchomości, np. wypis aktu notarialnego, odpis księgi wieczystej; pełnomocnictwo w przypadku reprezentowania wnioskodawcy przez pełnomocnika; dowód uiszczenia opłaty skarbowej za wydanie decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu (w wysokości 82 zł) oraz – w przypadku udzielenia pełnomocnictwa – za złożenie dokumentu, który je stwierdza (w wysokości 17 zł). 3. Jakie informacje zawiera zezwolenie na lokalizację zjazdu na posesję? W wydanym zezwoleniu zarządca drogi określa usytuowanie i parametry techniczne zjazdu. Zjazd indywidualny powinien mieć szerokość co najmniej 4,5 m, w tym jezdnię o szerokości nie mniejszej niż 3 m i równocześnie nie większej niż szerokość jezdni na drodze. Jego nawierzchnia w granicach pasa drogowego powinna być co najmniej twarda. 4. O czym warto wiedzieć? Zarządca drogi wydaje zgodę w drodze decyzji administracyjnej na czas nieokreślony (z zastrzeżeniem, że ww. decyzja wygasa, jeżeli w ciągu 3 lat od jej wydania zjazd nie zostanie wybudowany). Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań wynikających z przepisów prawa, zarządca wydaje decyzję odmowną lub ewentualnie zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony. Wnioskodawcy przysługuje prawo odwołania się od decyzji odmownej w ciągu 14 dni od jej otrzymania. Wyjątkiem są decyzje wydawane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W takim wypadku inwestor może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Więcej o formalnościach związanych z budową i przebudową zjazdu na posesję przeczytasz TUTAJ. Proponowane dla Ciebie
Do tej pory sądy, w tym Sąd Najwyższy, rozumiały pojęcie drogi szeroko, co najmniej jako pas drogowy, a więc nie tylko jezdnię, ale również rowy i pasy zieleni. Przyjmowały, że wystarczy samo drogowe przeznaczenie gruntu, aby nie można go było zasiedzieć. Środowy wyrok SN każe rozumieć drogę wąsko – tak jak jest ona zdefiniowana w art. 4 ust. 2 ustawy o drogach. Jest to więc budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiąca całość techniczno-użytkową, przeznaczona do prowadzenia ruchu drogowego. Wywłaszczyli i nie zajęli Od 1 stycznia 1999 r. grunt pod drogą publiczną może być własnością tylko Skarbu Państwa lub samorządu (art. 2a ustawy o drogach publicznych), a jeśli wcześniej tak nie było, to przechodził na ich własność, za odszkodowaniem. Rzecz w tym, że ustawa posługuje się też innymi niż owa „techniczna" droga pojęciami: wspomnianym pasem drogowym, pasem zieleni. Kwestia ta wynikła w sprawie, jaką trzej bracia S., współwłaściciele nieruchomości z domkiem przy ul. Puławskiej w Warszawie, wytoczyli miastu reprezentowanemu przez Prokuratorię Generalną. Domagali się oni stwierdzenia zasiedzenia działki o pow. ok. 300 mkw. (wartej ok. 700 tys. zł), która stanowi część działki wywłaszczonej przed ponad 40 laty pod poszerzaną wtedy ulicę. Tego fragmentu gruntu władze nigdy nie wykorzystywały. Wywłaszczeni, tak samo zresztą jak liczni sąsiedzi, odgrodzili ją przed laty od ulicy płotem i stanowi teraz fragment ich ogrodu. Miasto przez lata się tym nie interesowało. Niepapierowa droga Sądy niższych instancji orzekły zasiedzenie działki, ale Prokuratoria nie dała za wygraną. Jej pełnomocnik, radca prawny Maciej Gocłowski przekonywał SN, że nie ma znaczenia, że sporny teren nie został zajęty przez drogę. Liczy się, że jest pod nią przeznaczony. Adwokat Piotr Grochulski, pełnomocnik powodów, replikował, że ten fragment działki nigdy nie był planowany pod drogę. Także aktualny plan zagospodarowania przestrzennego nie określa jej jako drogi, a pas drogowy kończy się na płocie. – O tym, co stanowi drogę, decydować powinny faktyczne urządzenia, a nie zapisy w ewidencji – mówił adwokat. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko i przyjął wąskie rozumienie drogi. Tadeusz Wiśniewski, sędzia sprawozdawca, powiedział w uzasadnieniu, że wie, że zmienia orzecznictwo w tym zakresie. Legalna definicja drogi nie zostawia jednak wątpliwości: chodzi o budowlę drogową, a nie o sam grunt. Poza sporem jest, że teren poza płotem nie jest używany jako droga, a wnioskodawcy posiadali go jak właściciele ponad 30 lat (to wymagany okres dla zasiedzenia przy tzw. złej wierze). – To wystarczy do definitywnego rozstrzygnięcia i uporządkowania od lat niejasnej sytuacji – powiedział SN, nie uwzględniając wniosku PG o ponowne rozpoznanie sprawy. Wyrok SN jest ostateczny (sygnatura akt: I CSK 293/11). Nowe, węższe rozumienie drogi daje okazję innym posiadaczom gruntów nominalnie drogowych do ich zasiedzenia. Opinia dla „Rz" Andrzej Porawski dyrektor biura w Związku Miast Polskich Nieuregulowanych spraw o grunty pod drogami jest sporo. Często w ewidencji czy księdze wieczystej grunt figuruje jako prywatny, innym razem droga (ewidencyjna) jest w rzeczywistości nadal elementem prywatnej działki. Procesy o uregulowanie stanu prawnego trwają latami, ale nie ma innej rady. Każda taka sprawa wymaga zbadania nie tylko kwestii prawnych, ale także wyważenia interesu publicznego z prywatnym. Być może prostszą drogą byłby zwrot właścicielom nieruchomości niewykorzystanej zgodnie z celem wywłaszczenia. Ale wymagałoby to zwrotu odszkodowania za wywłaszczenie. Czytaj także w serwisie: Samorząd » Zadania » Drogi i transport
wniosek o poszerzenie drogi gminnej